Saib Tabrizi: Safavid era
می چکد آب حیات از سبزه زار خط تومی شود جان تازه از سیر بهار خط تو
Ghazal 6467از پریشانی نیندیشد گدای زلف توعمر جاویدان بود کمتر سخای زلف تو
Ghazal 6468ای بهار آفرینش خط چون ریحان توصبح عید نیک بختان چهره خندان تو
Ghazal 6469خون رغبت را به جوش آرد لب میگون توبوسه را آتش عنان سازد رخ گلگون تو
Ghazal 647رساند ابر به جایی گهرفشانی راکه برد کوه غم از سینه ها گرانی را
Ghazal 6470می شود روشن چراغ از چهره رنگین توبیمی از کشتن ندارد شمع بر بالین تو
Ghazal 6471گرچه شد از سرنوشت من نگارین پای توزیر پای خود ندید از سرکشی بالای تو
Ghazal 6472از کدامین باغ سوزد عاشق شیدای تو؟پیش یکدیگر نظربازند سر تا پای تو
Ghazal 6473ای بهار آفرینش گرده سیمای تورشته جانها خس و خاشاک از دریای تو
Ghazal 6474ای قیامت پیش خیز قامت رعنای توفتنه آخر زمان ته جرعه صهبای تو
Ghazal 6475جوش غیرت می زند خون حنای پای توتا که بوسیده است گستاخانه جای پای تو؟
Ghazal 6476بس که تندی کرد با پهلونشینان خوی توتیغ می لرزد چو برگ بید در پهلوی تو!
Ghazal 6477ای زبان شعله از زنهاریان خوی توشاخ گل لرزان ز رشک قامت دلجوی تو
Ghazal 6478برنمی آید کسی با خوی یک پهلوی توهست یک پهلوتر از خواب جوانان خوی تو
Ghazal 6479نافه چین را گریبان پاره سازد موی توبوی پیراهن گره بندد به دامن بوی تو
Ghazal 648دوام نیست چو ایام گل جوانی راشتاب خنده برق است شادمانی را
Ghazal 6480دوست را از دیگران ای عاشق شیدا مجوآنچه شد در خانه گم از دامن صحرا مجو
Ghazal 6481نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو
Ghazal 6482عقده ای نگشود آزادی ز کارم همچو سروزیر بار دل سرآمد روزگارم همچو سرو
Ghazal 6483رزق ما نظاره خشکی است از بالای سرووقت قمری خوش که بر سرمی کشد، مینای سرو
Ghazal 6484محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شوخاک چون می گردی آخر خاک پای یار شو
Ghazal 6485قانع از رزق پریشان با دل صدپاره شوروزی آماده می خواهی برو غمخواره شو
Ghazal 6486خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شوبر جنون زن کامیاب از عشرت طفلانه شو
Ghazal 6487تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.