Saib Tabrizi: Safavid era
در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گرهسرو موزون از درختان بیشتر دارد گره
Ghazal 6576رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی استپنبه بر داغ پلنگ خشمگین بیجا منه
Ghazal 6577بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منهتا نشویی دست از جان پای در دریا منه
Ghazal 6578بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منهآستین خشک را بر دیده های تر منه
Ghazal 6579دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منهچون گل از هر شبنمی آیینه بر زانو منه
Ghazal 658ز عمر باج ستاند می دو ساله مابه آفتاب شبیخون زند پیاله ما
Ghazal 6580از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوهاز هلال تیشه ما آتشین چنگ است کوه
Ghazal 6581تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوهدست کوته دار چون فرهاد از ایذای کوه
Ghazal 6582صباحت آب در گلزارش از جوی گهربستهنزاکت رشته جان را بر آن موی کمر بسته
Ghazal 6583به ساغر نقل کرد از خم شراب آهسته آهستهبرآمد از پس کوه آفتاب آهسته آهسته
Ghazal 6584به مطلب می رسد جویای کام آهسته آهستهز دریا می کشد صیاد دام آهسته آهسته
Ghazal 6585به من شد نرم آن نامهربان آهسته آهستهبلی کم زور می گردد کمان آهسته آهسته
Ghazal 6586نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتادهکه گوهرها برون از مخزن اسرار افتاده
Ghazal 6587مدان از بی نیازی طبع من گر سرکش افتادهکه از بی روغنی ها در چراغم آتش افتاده
Ghazal 6588مگر در باغ راه جلوه جانانه افتاده؟که از مستی ز دست شاخ گل پیمانه افتاده
Ghazal 6589شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکردهبه جسم نازکت بیماری چشمت اثر کرده
Ghazal 659حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما
Ghazal 6590که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده
Ghazal 6591میدهد عشق به شمشیر صلا بسم اللهتازه کن جانی ازین آب بقا بسم الله
Ghazal 6592خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواهنفس سرد ز کام و دهن شیر مخواه
Ghazal 6593سرو من طرح نو انداختهای یعنی چه؟جامه را فاختهای ساختهای یعنی چه؟
Ghazal 6594یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش ده
Ghazal 6595چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلوده
Ghazal 6596به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.