Saib Tabrizi: Safavid era
میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او
Ghazal 6532از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو
Ghazal 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب توصد شاخ گل پیاده رود در رکاب تو
Ghazal 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تودر ساغر سهیل کند خون عقیق تو
Ghazal 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل توگلگونه همند جلال و جمال تو
Ghazal 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال توچون مد آه سایه ندارد نهال تو
Ghazal 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تودر آب هم نگون ننماید مثال تو
Ghazal 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تومه در کمند کاکل عنبرفشان تو
Ghazal 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه توشد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو
Ghazal 654به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما
Ghazal 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه توپیچ و خم بنفشه ز خط سیاه تو
Ghazal 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه توگل گوشه گیر گشت ز طرف کلاه تو
Ghazal 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو
Ghazal 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تواز بی بضاعتی خجلم از لقای تو
Ghazal 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای توعالم پُر است از تو و خالی است جای تو
Ghazal 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجواین قفل را کلید ز هر آستین مجو
Ghazal 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزودل مشت خار و موجه دریاست آرزو
Ghazal 6547یک صافدل در انجمن روزگار کو؟عالم گرفت تیرگی آیینه دار کو؟
Ghazal 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گودرد آشنای باده نباشد مباش گو
Ghazal 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگوبی خون دل اگر گهری یافتی بگو
Ghazal 655شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ماپلی است آن طرف آب، قامت خم ما
Ghazal 6550شد رعشه پیری پر و بال طلب تویک جو نشد افسرده ز کافور تب تو
Ghazal 6551وحشی تر از آهوست نشان قدم توکهسار شود سینه صحرا ز رم تو
Ghazal 6552چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شوبگذار رعنایی ز سر بیزار از نیرنگ شو
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.