Qasida 38

تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت

Saib TabriziQasida3 min
Qasida 39

بحر طبعم در سخن چون گوهر افشانی کنددر صدف گوهر ز خجلت چهره مرجانی کند

Saib TabriziQasida4 min
Qasida 40

مردم به زرق طره دستار می روندخرمهره اند و در پی افسار می روند

Saib TabriziQasida2 min
Qasida 41

خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش

Saib TabriziQasida4 min
Qasida 42

زهی ز نرگس خوش سرمه آهوی مشکینز طاق بندی ابرو نگارخانه چین

Saib TabriziQasida6 min
Qasida 43

زهی ز چین جبین آیه آیه سوره نورز خال تازه کن داغهای لاله طور

Saib TabriziQasida7 min
Qasida 44

اگر چه از نفس گرم برق سوزانمصدف چو واکند آغوش، ابر نیسانم

Saib TabriziQasida5 min
Qasida 45

اقبالمند آن که به تأیید کردگاردر زیر پا نظر کند از اوج اعتبار

Saib TabriziQasida5 min
Ghazal 1

اگر نه مدِّ بسم‌الله بودی تاجِ عنوان‌هانگشتی تا قیامت نوْ خطِ شیرازه دیوان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2

آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جااز جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3

نغمه آرام از من دیوانه می‌سازد جداخواب را از دیده این افسانه می‌سازد جدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4

جان روشندل ز جسم مختصر باشد جدادر صدف از راه غلطانی گهر باشد جدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5

شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدااین کباب تر به خون دل شد از اخگر جدا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6

خط نمی‌سازد مرا زان لعل جان‌پرور جداتشنه کی گردد به تیغ موج از کوثر جدا؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 7

با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 8

گرچه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدانیستند اما به وقت گیر و دار از هم جدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 9

می‌شوند از سردمهری دوستان از هم جدابرگ‌ها را می‌کند باد خزان از هم جدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 10

گرچه جان ما به ظاهر هست از جانان جداموج را نتوان شمرد از بحر بی پایان جدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 11

می‌رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامی‌خلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 12

نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب رامانع از گردش نگردد خار و خس گرداب را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 13

چشمِ روشن می‌دهد از کف دلِ بی‌تاب راصفحهٔ آیینه بال و پر شود سیماب را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 14

می‌توان در زلفِ او دیدن دلِ بی‌تاب راپرده‌‌پوشی چون کند شب گوهرِ شب‌تاب را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 15

نم به دل نگذاشت خونم خنجرِ قصاب راجذبهٔ من می‌کِشد از صلبِ آهن آب را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 16

غوطه در دریا دهد آتش‌عنانی آب رارزقِ خاکِ مرده می‌سازد گرانی آب را

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.