Ghazal 65

سر به گردون می‌دهم این آهِ پُر تأثیر رامی‌زنم آتش به سقف این خانهٔ دلگیر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 66

وصفِ زلفِ یار عاجز می‌کند تقریر رادوریِ این راه، کوته می‌کند شبگیر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 67

مُهرِ خاموشی کند کوته‌زبان تقریر رااین سپر دندانه می‌سازد دمِ شمشیر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 68

خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر رادامِ دردانه است پنهان سبحهٔ تزویر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 69

چرب‌نرمی می‌کند کوته‌زبان شمشیر راسخت‌رویی می‌شود سنگِ فِسان شمشیر را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 70

شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز رابوی این ریحان گران‌تر کرد خوابِ ناز را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 71

از فغان شد سر‌گرانی بیش آن طناز رانالهٔ عاشق بود افسانه خوابِ ناز را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 72

هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز راخسروی باید که داند قدر این شبدیز را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 73

نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس رازخمیِ دندان کند لعلت لبِ افسوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 74

نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس رانبضِ من بندِ زبان گردید جالینوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 75

ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس رامی‌کِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 76

عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس راپیشِ زُهّاد افکنم این خرقهٔ سالوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 77

پرده‌دارِ حرفِ دعوی کن لبِ خاموش رااز دبستان بر‌میاور طفلِ بازیگوش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 78

بر جگر تا خورده‌ام نیشِ خمارِ نوش رامی‌کنم با درد سودا بادهٔ سرجوش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 79

چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟یا رب انصافی بده آن خطِ بازیگوش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 80

نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش راشکوه‌ای از تلخکامی نیست دوراندیش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 81

از صفای دل نباشد حاصلی درویش رانان به خون تر می‌شود صبحِ صداقت‌کیش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 82

صرفِ بیکاری مگردان روزگارِ خویش راپردهٔ رویِ توکّل ساز، کارِ خویش را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 83

غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش راروشن از آبِ گهر کردم چراغِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 84

تر به اشکِ تلخ می‌سازم دِماغِ خویش رازنده می‌دارم به خونِ دل چراغِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 85

من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش راچون کنی پنهان ز چشمِ خلق حالِ خویش را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 86

من که خواهم محو از عالم نشانِ خویش راچون نشانِ تیر سازم استخوانِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 87

غنچه‌سان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش راپرهٔ قفلِ خموشی کن زبانِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 88

حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.