Ghazal 1055

اتفاق دوستان با هم دعای جوشن استسختی از دوران نبیند دانه تا در خرمن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1056

مجلس امشب از فروغ لاله رویان روشن استبی خبر هر سو که می غلطد نگاهم گلشن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1057

از عزیزان دیده پوشیده من روشن استبوی پیراهن کلید خانه چشم من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1058

تن چون شد از زخم جوهردار، حصن آهن استدل مشبک چون شد از پیکان، دعای جوشن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1059

مرهم تیغ تغافل خون خود را خوردن استبخیه این زخم، دندان بر جگر افشردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 106

مورم اما خوشه چین خرمن دونان نیممی کنم شکر به اکسیر قناعت خاک را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1060

در بیابانی که خارش تشنه خون خوردن استپای در دامن کشیدن گل به دامن کردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1061

وجد بال شاهباز جان ز هم وا کردن استپایکوبی زندگی را در ته پا کردن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1062

حق‌پرستی، قطره را در کار دریا کردن استخودشناسی، بحر را در قطره پیدا کردن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1063

بی سؤال احسان به درویشان سخاوت کردن استلب گشودن رخنه در ناموس همت کردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1064

جان نثار یار کردن خاک را زر کردن استقطره ناچیز را دریای گوهر کردن است

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 1065

عقل، اجزای وجود خویش باطل کردن استعشق، این اوراق را شیرازه دل کردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1066

خنده دزدیدن به دل گل در گریبان کردن استلب گشودن رخنه در دیوار بستان کردن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1067

نامرادی زندگی بر خویش آسان کردن استترک جمعیت دل خود را به سامان کردن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1068

تندخویی با خلایق، مهر را کین کردن استآفرین را در دهان خلق نفرین کردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1069

سر گران از دل گذشتن، صید را خواباندن استدانه صیاد اینجا آستین افشاندن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 107

خلق خوش چون صلح می سازد گوارا جنگ رامی نماید چرب نرمی مومیایی سنگ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1070

خنده رویی میهمان را گل به جیب افشاندن استتنگ خلقی کفش پیش پای مهمان ماندن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1071

بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن استاز رخ آیینه هستی غبار افشاندن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1072

خرقه آزادگان چشم از جهان پوشیدن استکسوت این قوم از دستار سر پیچیدن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1073

دیده شبنم گر از روی گلستان روشن استچشم گریان من از رخسار جانان روشن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1074

چشم من از گریه مستانه من روشن استخانه من چون صدف از دانه من روشن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1075

دل چو کشتی، جان روشن عالم آب من استبادبان و لنگرش بیداری و خواب من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1076

شبچراغ اهل معنی چشم بیدار من استهمچو اختر در دل شب، روز بازار من است

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.