Ghazal 1508

تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1509

عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوستعشق سروی است که سرسبزی عالم با اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 151

می کشد خاطر به جا و منزل دیگر مراچرخ گویا ساخت از آب و گل دیگر مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1510

چشم بیدار چراغی است که در منزل اوستدل بیتاب سپندی است که در محفل اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1511

چشم پر خون، صدف گوهر یکدانه اوستدل هر کس که شود زیر و زبر خانه اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1512

شوق را شهپر توفیق سبکباری توستراه نزدیک فنا، دور ز خودداری توست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1513

هر که دارد نظری واله زیبایی توستحلقه دام تو از چشم تماشایی توست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1514

در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1515

هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1516

بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1517

هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟دم شمشیر فنا جاده این راه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1518

عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه استرشته زندگی شعله خس کوتاه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1519

نه همین مشک مرا خون جگر ساخته استعشق بسیار ازین عیب هنر ساخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 152

داغ رسوایی خدادادست منصور مراهست تمغای تجلی لاله طور مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1520

که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1521

خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟از دم گرم که آب گهرش سوخته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1522

آن که در جام خضر آب بقا ریخته استبه لب تشنه ما زهر فنا ریخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1523

هر طرف روی نهی باده جان ریخته استاین چه فیض است که در دیر مغان ریخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1524

همچو زنجیر به هم ناله ما پیوسته استشور این سلسله تا روز جزا پیوسته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1525

رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته استزود بر باد رود هر چه به دم پیوسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1526

خط سبزی که به گرد لب جانان گشته استپی خضرست که بر چشمه حیوان گشته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1527

غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته استتا که دیگر به تماشای گلستان رفته است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1528

هر که از قافله کعبه جدا افتاده استکارش از راهنمایان به خدا افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1529

خال زیر لب آن ماه لقا افتاده استچشم بد دور که بسیار بجا افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.