Safavid era
تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است
Ghazal 1509عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوستعشق سروی است که سرسبزی عالم با اوست
Ghazal 151می کشد خاطر به جا و منزل دیگر مراچرخ گویا ساخت از آب و گل دیگر مرا
Ghazal 1510چشم بیدار چراغی است که در منزل اوستدل بیتاب سپندی است که در محفل اوست
Ghazal 1511چشم پر خون، صدف گوهر یکدانه اوستدل هر کس که شود زیر و زبر خانه اوست
Ghazal 1512شوق را شهپر توفیق سبکباری توستراه نزدیک فنا، دور ز خودداری توست
Ghazal 1513هر که دارد نظری واله زیبایی توستحلقه دام تو از چشم تماشایی توست
Ghazal 1514در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست
Ghazal 1515هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست
Ghazal 1516بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است
Ghazal 1517هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟دم شمشیر فنا جاده این راه است
Ghazal 1518عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه استرشته زندگی شعله خس کوتاه است
Ghazal 1519نه همین مشک مرا خون جگر ساخته استعشق بسیار ازین عیب هنر ساخته است
Ghazal 152داغ رسوایی خدادادست منصور مراهست تمغای تجلی لاله طور مرا
Ghazal 1520که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است
Ghazal 1521خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟از دم گرم که آب گهرش سوخته است؟
Ghazal 1522آن که در جام خضر آب بقا ریخته استبه لب تشنه ما زهر فنا ریخته است
Ghazal 1523هر طرف روی نهی باده جان ریخته استاین چه فیض است که در دیر مغان ریخته است
Ghazal 1524همچو زنجیر به هم ناله ما پیوسته استشور این سلسله تا روز جزا پیوسته است
Ghazal 1525رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته استزود بر باد رود هر چه به دم پیوسته است
Ghazal 1526خط سبزی که به گرد لب جانان گشته استپی خضرست که بر چشمه حیوان گشته است
Ghazal 1527غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته استتا که دیگر به تماشای گلستان رفته است؟
Ghazal 1528هر که از قافله کعبه جدا افتاده استکارش از راهنمایان به خدا افتاده است
Ghazal 1529خال زیر لب آن ماه لقا افتاده استچشم بد دور که بسیار بجا افتاده است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.