Safavid era
می نماید پایکوبان دار را منصور ماتاک را آتش عنان سازد می پر زور را
Ghazal 2490تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمندبر فلک ماه تمام از هاله شد زناربند
Ghazal 2491پای رفتن از حریم او کجا دارد سپند؟در تماشاگاه او پا در حنا دارد سپند
Ghazal 2492از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختنداز غبار خاطر مجنون بیابان ساختند
Ghazal 2493در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختندلاله ها پیمانه خود را به صحرا ریختند
Ghazal 2494خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدنداصلشان چون بود از گل، خرج آب و گل شدند
Ghazal 2495لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدندسروها از نسبت بالای او موزون شدند
Ghazal 2496اهل همت جنس خواری را به عزت می خرندخاک راه را از تهیدستان به قیمت می خرند
Ghazal 2497هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زندچون سر منصور مهر خویش بر بالا زند
Ghazal 2498در دل شب هر که جامی از می احمر زندصبحدم با آفتاب از یک گریبان سرزند
Ghazal 2499ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزندچون شود لبریز جام، از وی صدا چون سرزند
Ghazal 250حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ماگردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما
Ghazal 2500جام خالی غوطه در خُم بیمحابا میزندابر چون بیآب شد بر قلب دریا میزند
Ghazal 2501نه همین بر قلب ایمان یا دل ما میزنددزد خال او شبی خود را به صد جا میزند
Ghazal 2502در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زندباغبان در سایه گل خواب راحت می زند
Ghazal 2503با دهان خشک هرکس خندهٔ تر میزندساغر تبخالهاش پهلو به کوثر میزند
Ghazal 2504هرکه دامن بر میان در چیدن گل میزندآستین بر شعله آواز بلبل میزند
Ghazal 2505با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زندبوسه چون ساغر بر آن لبهای میگون می زند
Ghazal 2506چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو میزندغنچه در پیش گل روی تو زانو میزند
Ghazal 2507شانه چون بر زلف خود آن عنبرینمو میزنددر بیابان داغهای لاله را بو میزند
Ghazal 2508دامن آنها کز گرانجانان دنیا میکشندبار کوه قاف آسان همچو عنقا میکشند
Ghazal 2509می پرستان در بهشت نقد ساغر می کشنددور گردان انتظار آب کوثر می کشند
Ghazal 251تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر مالنگ سازد خویش را آهوی آهوگیر ما
Ghazal 2510پرده پوشی عشق عالمسوز را پیدا کندپرده تبخال تب را بیشتر رسوا کند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.