Safavid era
حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند
Ghazal 2469آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند
Ghazal 247از ته دل نیست در میخانه استغفار ماخوابها در پرده دارد دیده بیدار ما
Ghazal 2470اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اندگوشه دامان به دامان توکل بسته اند
Ghazal 2471خاکسارانی که همت بر تحمل بسته انددست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند
Ghazal 2472از سر زانوی خود آیینه دارت داده اندبنگر این آیینه از بهر چه کارت داده اند
Ghazal 2473بهر قطع گفتگو تیغ زبانت داده اندتو گمان داری که از بهر بیانت داده اند
Ghazal 2474ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اندگریه ای سوزانتر از اشک کبابم داده اند
Ghazal 2475عشق بالا دست وجان بیقرارم داده اندساغر لبریز و دست رعشه دارم داده اند
Ghazal 2476منت ایزد را که طبع بی نیازم داده اندجان آگاه و زبان نکته سازم داده اند
Ghazal 2477ساده لوحانی که درد خود به درمان داده انددامن یوسف زدست از مکر اخوان داده اند
Ghazal 2478از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اندنه فلک را پرده دار اخگر ما کرده اند
Ghazal 2479حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کردهاندچشمه آیینه را خسپوش جوهر کردهاند
Ghazal 248از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما
Ghazal 2480خندهات را چاشنی از شیر و شکّر کردهاندپستهات را خوشنمک از شور محشر کردهاند
Ghazal 2481گوشهگیرانی که رو در خلوت دل کردهاندرشته جان را خلاص از مهره گِل کردهاند
Ghazal 2482خشم را روشندلان در حِلم پنهان کردهاندآتش سوزنده را بر خود گلستان کردهاند
Ghazal 2483گلرخان از خون ما رخساره گلگون کردهاندصد جگر افشرده تا یک جام پرخون کردهاند
Ghazal 2484وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اندمهر گل از دوربینی بر گلاب افکنده اند
Ghazal 2485از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اندخویش را از آب حیوان در سراب افکنده اند
Ghazal 2486شوخچشمان درد بیش و کم به دل افزودهاندورنه ارباب رضا از بیش و کم آسودهاند
Ghazal 2487دوربینانی که در پرداز دل کوشیدهاندچهره صبح قیامت را همین جا دیدهاند
Ghazal 2488تنپرستانی که در تضییع آب و دانهانددر ریاض آفرینش سبزه بیگانهاند
Ghazal 2489از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلندمهر خاموشی در آتش چون زند بر لب سپند؟
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.