Ghazal 2468

حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2469

آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 247

از ته دل نیست در میخانه استغفار ماخوابها در پرده دارد دیده بیدار ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2470

اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اندگوشه دامان به دامان توکل بسته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2471

خاکسارانی که همت بر تحمل بسته انددست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2472

از سر زانوی خود آیینه دارت داده اندبنگر این آیینه از بهر چه کارت داده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2473

بهر قطع گفتگو تیغ زبانت داده اندتو گمان داری که از بهر بیانت داده اند

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2474

ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اندگریه ای سوزانتر از اشک کبابم داده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2475

عشق بالا دست وجان بیقرارم داده اندساغر لبریز و دست رعشه دارم داده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2476

منت ایزد را که طبع بی نیازم داده اندجان آگاه و زبان نکته سازم داده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2477

ساده لوحانی که درد خود به درمان داده انددامن یوسف زدست از مکر اخوان داده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2478

از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اندنه فلک را پرده دار اخگر ما کرده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2479

حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کرده‌اندچشمه آیینه را خس‌پوش جوهر کرده‌اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 248

از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2480

خنده‌ات را چاشنی از شیر و شکّر کرده‌اندپسته‌ات را خوش‌نمک از شور محشر کرده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2481

گوشه‌گیرانی که رو در خلوت دل کرده‌اندرشته جان را خلاص از مهره گِل کرده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2482

خشم را روشندلان در حِلم پنهان کرده‌اندآتش سوزنده را بر خود گلستان کرده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2483

گلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده‌اندصد جگر افشرده تا یک جام پرخون کرده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2484

وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اندمهر گل از دوربینی بر گلاب افکنده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2485

از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اندخویش را از آب حیوان در سراب افکنده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2486

شوخ‌چشمان درد بیش و کم به دل افزوده‌اندورنه ارباب رضا از بیش و کم آسوده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2487

دوربینانی که در پرداز دل کوشیده‌اندچهره صبح قیامت را همین جا دیده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2488

تن‌پرستانی که در تضییع آب و دانه‌انددر ریاض آفرینش سبزه بیگانه‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2489

از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلندمهر خاموشی در آتش چون زند بر لب سپند؟

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.