Safavid era
سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد
Ghazal 3472عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد
Ghazal 3473تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد
Ghazal 3474دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمدباز ناخن زن دلهای پر از شور آمد
Ghazal 3475از قضا چشم سیاه تو به یادم آمدقدر انداز نگاه تو به یادم آمد
Ghazal 3476به لبم بی تو چنان تند نفس می آمدکه ز تبخاله ام آواز جرس می آمد
Ghazal 3477شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟آنقدر شوق تو دارم که خدا می داند!
Ghazal 3478دلش از گریه من رنگ نمی گرداندکوه را سیل گرانسنگ نمی گرداند
Ghazal 3479خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراندکشتی خود سبک از آب توانی گذراند
Ghazal 348که دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را
Ghazal 3480نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد مانددر بساط تو همین گرد سفر خواهد ماند
Ghazal 3481حسرت عمر، مرا در دل افگار بماندرفت سیلاب به دریا و خس و خار بماند
Ghazal 3482چهره ات شمع فروزان شده را می ماندکاکلت دود پریشان شده را می ماند
Ghazal 3483نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماندهرچه در راه خدا می دهی آن می ماند
Ghazal 3484عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اندمردمک را سپر تیر قضا ساخته اند
Ghazal 3485در لب یار نهان عیش جهان ساخته اندباغ را در گره غنچه نهان ساخته اند
Ghazal 3486عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند
Ghazal 3487محض حرف است که او را دهنی ساختهانددر میان نیست دهانی، سخنی ساختهاند
Ghazal 3488هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند
Ghazal 3489عارفانی که ازین رشته سری یافته اندبی خبر گشته ز خود تا خبری یافته اند
Ghazal 349اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا راغنی بی منت نیسان ز گوهر کرد دریا را
Ghazal 3490عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند
Ghazal 3491تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند
Ghazal 3492دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.