Ghazal 3471

سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3472

عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3473

تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3474

دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمدباز ناخن زن دلهای پر از شور آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3475

از قضا چشم سیاه تو به یادم آمدقدر انداز نگاه تو به یادم آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3476

به لبم بی تو چنان تند نفس می آمدکه ز تبخاله ام آواز جرس می آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3477

شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟آنقدر شوق تو دارم که خدا می داند!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3478

دلش از گریه من رنگ نمی گرداندکوه را سیل گرانسنگ نمی گرداند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3479

خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراندکشتی خود سبک از آب توانی گذراند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 348

که دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3480

نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد مانددر بساط تو همین گرد سفر خواهد ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3481

حسرت عمر، مرا در دل افگار بماندرفت سیلاب به دریا و خس و خار بماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3482

چهره ات شمع فروزان شده را می ماندکاکلت دود پریشان شده را می ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3483

نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماندهرچه در راه خدا می دهی آن می ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3484

عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اندمردمک را سپر تیر قضا ساخته اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3485

در لب یار نهان عیش جهان ساخته اندباغ را در گره غنچه نهان ساخته اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3486

عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3487

محض حرف است که او را دهنی ساخته‌انددر میان نیست دهانی، سخنی ساخته‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3488

هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3489

عارفانی که ازین رشته سری یافته اندبی خبر گشته ز خود تا خبری یافته اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 349

اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا راغنی بی منت نیسان ز گوهر کرد دریا را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3490

عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3491

تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3492

دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.