Ghazal 3559

تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 356

ز چشم خلق پنهان دار کنج عزلت خود رامکن شیرازه صحبت، کمند وحدت خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3560

یاد آن عهد که دل در خم گیسوی تو بودشب من موی تو و روز خوشم روی تو بود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3561

حاصل عمر زخود بیخبران آه بودهرکه از خویشتن آگاه شد آگاه بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3562

هرچه دیدیم درین باغ، ندیدن به بودهر گل تازه که چیدیم نچیدن به بود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3563

خانه دل به صفا از نظر بسته بودفیض در کعبه مجاور ز در بسته بود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3564

باغ در بسته ما دیده پوشیده بودگل ناچیده ما دامن برچیده بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3565

لب لعل تو همان تلخ زبان است که بوددر نگین تو همان زهر نهان است که بود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3566

دل خالی ز هوس خلوت جانانه بودشیشه چون شد تهی از باده پریخانه بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3567

شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3568

دل دیوانه من قابل زنجیر نبودورنه کوتاهی ازان زلف گرهگیر نبود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3569

باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبودبی کمالی است کمالی که زوالش نبود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 357

ندارد در خور من باده ای گردون میناییمگر از خون دل لبریز سازم ساغر خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3570

باد را راه در آن طره پیچان نبودشانه را دست بر آن زلف پریشان نبود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3571

مکن از بخت شکایت که وبالش می‌بودپای طاووس اگر چون پر و بالش می‌بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3572

در خیالم اگر آن زلف پریشان می‌بودنفس سوخته‌ام سنبل و ریحان می‌بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3573

نیست غیر از دل خود روزی مهمان وجودبازی نعمت الوان مخور از خوان وجود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3574

می شود آب روان چون به رگ تاک رودصرفه آب در آن است که در خاک رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3575

یاد آن جلوه مستانه کی از دل برود؟این نه موجی است که از خاطر ساحل برود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3576

هرکه پوشد نظر از کام به منزل بروددایم آواره بود هرکه پی دل برود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3577

دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3578

عارف از راه به سجاده تقوی نرودتیغ بر کف به سر منبر دعوی نرود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3579

پند ناصح به جنون من افگار افزودشربت تلخ به بدخویی بیمار افزود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 358

سبک از حرف بی مغزان نسازم گوهر خود رانبازم همچو کوه از هر صدایی لنگر خود را

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.