Safavid era
هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد
Ghazal 3385آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد
Ghazal 3386نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد
Ghazal 3387عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد
Ghazal 3388گوهر عکس لبش گر به شراب اندازدکله عیش، می از جوش حباب اندازد
Ghazal 3389باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد
Ghazal 339اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را
Ghazal 3390بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازدگر بود خضر، دل خویش به چاه اندازد
Ghazal 3391اشک را دیده من گوهر غلطان سازدآه را سینه من سنبل و ریحان سازد
Ghazal 3392زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد
Ghazal 3393صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد
Ghazal 3394سینه را تیره هوا و هوسی می سازدوقت آیینه مکدر نفسی می سازد
Ghazal 3395چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟
Ghazal 3396پیر بر زندگی افزون ز جوان می لرزدبرگ بر خویش در ایام خزان می لرزد
Ghazal 3397در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد
Ghazal 3398عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد
Ghazal 3399اشک گرمم جگر وادی محشر سوزدداغ تبخال به کنج لب کوثر سوزد
Ghazal 340نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را
Ghazal 3400پایم از گرمی رفتار چنان میسوزدکه دل آبله بر ریگ روان میسوزد
Ghazal 3401هر که زشت است همان زشت به عقبی خیزدکور از خواب محال است که بینا خیزد
Ghazal 3402دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزدخضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزد
Ghazal 3403چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد
Ghazal 3404در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزداین سحابی است که از دامن تر برخیزد
Ghazal 3405منعم از خواب عدم تیره روان برخیزدهر که شب سیر خورد صبح گران برخیزد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.