Ghazal 3384

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3385

آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3386

نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3387

عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3388

گوهر عکس لبش گر به شراب اندازدکله عیش، می از جوش حباب اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3389

باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 339

اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3390

بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازدگر بود خضر، دل خویش به چاه اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3391

اشک را دیده من گوهر غلطان سازدآه را سینه من سنبل و ریحان سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3392

زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3393

صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3394

سینه را تیره هوا و هوسی می سازدوقت آیینه مکدر نفسی می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3395

چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3396

پیر بر زندگی افزون ز جوان می لرزدبرگ بر خویش در ایام خزان می لرزد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3397

در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3399

اشک گرمم جگر وادی محشر سوزدداغ تبخال به کنج لب کوثر سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 340

نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3400

پایم از گرمی رفتار چنان می‌سوزدکه دل آبله بر ریگ روان می‌سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3401

هر که زشت است همان زشت به عقبی خیزدکور از خواب محال است که بینا خیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3402

دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزدخضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3403

چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3404

در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزداین سحابی است که از دامن تر برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3405

منعم از خواب عدم تیره روان برخیزدهر که شب سیر خورد صبح گران برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.