Khaqani Shirvani: Seljuk era
ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند
Qit'a 153همه عیباند زنان و آن همه رانیک مردان به هنر برگیرند
Ghazal 113دل که در دام تو افتاد غمِ جان نَبَرَدجان که در زلف تو شد راه به ایمان نبرد
Qit'a 154همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند
Qit'a 155میسزد قبلهٔ خاقانی از آنکه صفات می پیوست کند
Qit'a 156خاقانیا ز نان طلبی آب رخ مریزکان حرص کآب رخ برد آهنگ جان کند
Qit'a 157شب نباشد که آه خاقانیفلک چنبری نمیشکند
Qit'a 158تا به ارمن رسیدهام بر مناهل ارمن روان میافشانند
Qit'a 159هر که در قوم بزرگ است امامش خوانندهر که دل صید کند صاحب دامش خوانند
Qit'a 160چون گشایند اهل همت دست خودکهتران را پایبست خود کنند
Qit'a 161دولت نو است و کار نو و کارکن نو استمرد قیاس شاه نو از کارکن کنند
Qit'a 162از بدان نیک ترس خاقانیتا دل و دین تو تبه نکنند
Qit'a 163چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیهخلق یک فرسنگ استقبال خویشان میکنند
Ghazal 114دل زخم تو را سپر نداردآماج تو جز جگر ندارد
Qit'a 164خاقانی اگرچه نیک اهلینااهلانت بدی نمایند
Qit'a 165تارمویم به من نمود سپیدز آن نمودن غمان من بفزود
Qit'a 166رشتهٔ کژ داشتی در سر مگر خاقانیاگر زمانه پای بندت ساخت ویحک داد بود
Qit'a 167جوی دل رفته دار خاقانیکه آب دولت هنوز خواهد بود
Qit'a 168یار مردم مار و کژدم دان کنون خاقانیاکز دم کژدم دم مردم تو را بدتر بود
Qit'a 169دور کمال پانصد هجرت شناس و بسکان پانصد دگر همه دور محال بود
Qit'a 170بر اهل کرم لرز خاقانیاکه بر کیمیا مرد لرزان بود
Qit'a 171خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنکزیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود
Qit'a 172رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود
Qit'a 173ز رهنمون بدی نیک ترس خاقانیکه رهنمون چو بد آید رهت نمونه شود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.