Seljuk era
سر زلفت چو در جولان میآیدبه ساعت فتنه در میدان میآید
Ghazal 145دل دادم و کار برنیامدکام از لب یار برنیامد
Ghazal 146مرا غم تو به خَمّارخانه باز آوردز راه کعبه به کوی مغانه باز آورد
Ghazal 147مکن، کز چشم من بر خاک، سیلِ آتشین خیزدنترسی زآنچنان سیلی کزو آتش چنین خیزد
Ghazal 148بر دل، غمِ فراقت آسان چگونه باشددل را قیامت آمد شادان چگونه باشد
Ghazal 149شور عشق تو در جهان افتادبیدلان را به جان زیان افتاد
Ghazal 150عقل ز دست غمت دست به سر میرودبر سر کوی تو باد هم به خطر میرود
Ghazal 151روی تو را در رکاب شمس و قمر میرودلعل تو را در عنان شهد و شکر میرود
Ghazal 152دل سکهٔ عشق مینگردانَدجان خطبهٔ عافیت نمیخواند
Ghazal 153تا مرا عشق یار غار افتادپای من در دهان مار افتاد
Ghazal 154دلبر آن به که کسش نشناسدنوبر آن به که خسش نشناسد
Ghazal 155حُسنِ تو خیال برنتابدعشق تو زوال برنتابد
Ghazal 156روی تو چون نوبهار جلوهگری میکندزلف تو چون روزگار پردهدری میکند
Ghazal 157زین وجودت به جان خلاص دهندبازت از نو وجود خاص دهند
Ghazal 158روزم به نیابت شب آمدجانم به زیارت لب آمد
Ghazal 159ماه را با نور رویش بیش مقداری نماندمشک را با بوی زلفش بس خریداری نماند
Ghazal 160ز خوبان جز جگرخواری نیایدز بدعهدان وفاداری نیاید
Ghazal 161خار غم تو گل طرب دارددل در پی تو سر طلب دارد
Ghazal 162زهر با یاد تو شکر گرددشام با روی تو سحر گردد
Ghazal 163عشقت چو درآمد ز درم، صبر به در شداحوال دلم باز دگر باره دگر شد
Ghazal 164آن را که غمگسار تو باشی چه غم خوردو آن را که جان توئی چه دریغ عدم خورد
Ghazal 165آنچه تو کردی بتا نه شرط وفا بودغایت بیداد بود و عین جفا بود
Ghazal 166رخ به زلف سیاه میپوشدطره زیر کلاه میپوشد
Ghazal 167آواز حسنت ای جان هفت آسمان بگیردسلطان عشقت ای مه هر دو جهان بگیرد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.