Seljuk era
بر سریر نیاز میغلطمبر چراگاه ناز میغلطم
Ghazal 217با بخت در عتابم و با روزگار هموز یار در حجابم و از غمگسار هم
Ghazal 218در سایهٔ شب شکست روزمخورشید سیاه شد ز سوزم
Ghazal 219در سینه نفس چنان شکستمکز نالهٔ دل جهان شکستم
Ghazal 220ز خاک پاشی در دستخون فروماندیمز پاکبازی نقش فنا فرو خواندیم
Ghazal 221گر به عیار کسان از همه کس کمتریمهیچ کسان را به نقد از همه محرمتریم
Ghazal 222تا چند ستم رسیده باشمچون سایه ز خود رمیده باشم
Ghazal 223نماند اهل و رنگی که من داشتمبرفت آب و سنگی که من داشتم
Ghazal 224از هستی خود که یاد دارمجز سایه نماند یادگارم
Ghazal 225گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرماز سر کوی تو پای بازنگیرم
Ghazal 226منم آن کز طرب غمین باشملیکن از غم طرب گزین باشم
Ghazal 227دَردی که مرا هست به مرهم نفروشمور عافیتش صرف دهی هم نفروشم
Ghazal 228خون دلم مخور که غمان تو میخورمرحمی بکن که زخم سنان تو میخورم
Ghazal 229ما از عراق جان غم آلود میبریموز آتش جگر دل پُر دود میبریم
Ghazal 230الصبوح ای دل که ما بزم قلندر ساختیمچون مغان از قلهٔ می قبلهای برساختیم
Ghazal 231به کوی عشق تو جان در میان راه نهمکلاه بنهم و سر بر سر کلاه نهم
Ghazal 232ای قوم الغیاث که کار اوفتادهامیاری دهید کز دل یار اوفتادهام
Ghazal 233یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیدهامزیر هر تار شکنجی صد جهان جان دیدهام
Ghazal 234دل بشد از دست دوست را به چه جویمنطق فروبست، حال دل به چه گویم
Ghazal 235زنگ دل از آب روی شستیموز درد هوا سبوی شستیم
Ghazal 236این خود چه صورت است که من پایبست اویموین خود چه آفت است که من زیر دست اویم
Ghazal 237گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توامنه مسلسل همچو آبم تا هوسناک توام؟
Ghazal 238نام تو چون بر زبان میآیدمآب حیوان در دهان میآیدم
Ghazal 239از تفّ دل، آتشین دهانمزآن نام تو بر زبان نرانم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.