Ghazal 1118

بی تزلزل نیست هرکس چون علم استاده استعشرت روی زمین از مردم افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1120

در بهاران بزم عیش میکشان آماده استجوش گل هم شاهد و هم مطرب و هم باده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1135

آن که بزم غیر را از خنده پر گل کرده استخاطر ما را پریشانتر ز سنبل کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1164

من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده استرنگ آن سیب زنخدان اندکی گردیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1415

فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاستاشرف آنجاست که آن سرو خرامان آنجاست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1486

زنگ آیینه من صحبت بیدردان استنفس سوختگان مغز مرا ریحان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1553

حاصل دولت دنیا همه غفلت بوده استپرده خواب، سراپرده دولت بوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1665

هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1755

به نیم جلوه کسی کشوری بهم نزده استبه یک پیاده کسی لشکری بهم نزده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1937

ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1973

دل را ز کینه هر که سبکبار کرده استبالین و بستر از گل بی خار کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2136

نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2165

از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده استاین سیل سبکسیر به هر کوچه دویده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2293

زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبحرطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2430

از وصال یار داغ حسرت من تازه شدهمچو صبح از مهر تابان قسمتم خمیازه شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2453

آن رخ گلرنگ می باید زصهبا بشکفدسهل باشد غنچه گل بشکفد یا نشکفد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2599

سالکان خودنما قطع بیابان می کنندو اصلان چون آسمان در خویش جولان می کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2619

یاد ایامی که بزم عیش ما معمور بودمغز ما از نشأه می پرده دار حور بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2787

خوش بهاری می رسد میخانه ها سامان کنیدبرگ عیش آماده بهر جشن گلریزان کنید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2887

نه تنها از نشاط می، لب جانانه می‌خنددکه سر تا پای او چون شاخ گل، مستانه می‌خندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2934

دل رنگین لباسان تیرگی را در کمین داردحنای دست زنگی هند را در آستین دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3107

دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشدهلال جام هر جا هست سی شب عید می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3127

نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشدکه هرگز مرغ زیرک غافل از روزن نمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3161

که در عیش و طرب پیوسته در دار فنا ماند؟کدامین دست را دیدی که دایم در حنا ماند؟

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.