Majzub Tabrizi: Nature and spring
Ghazal 219
ای سر سروقامتان خاک ره نیاز توعجز تمام خوشنما در بر کبر و ناز تو
Ghazal 222دو عالم دو چشم است حیران توکجا فکر ما و کجا شأن تو
Ghazal 224ای نه فلک از بحر عطای تو حبابیوی هشت بهشت از چمن لطف تو بابی
Ghazal 235یک شیشه از می ناب با یار سیم ساقیگنجت اگر دهد رو در گوشه وثاقی
Ghazal 238گرت هواست که در دیدهای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی
Ghazal 251گل رنگ و رو ببازد گر در چمن درآییگوش از صدف کند در چون در سخن درآیی
Rubai 10مجذوب شناخت کار هر بیهده نیستمستی چه شناسد آن که در میکده نیست
Rubai 23آن گل مگر از پرده برون میآیدکز رنگ بهار بوی خون میآید
Rubai 47بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت
Rubai 52میگفت به سرو در چمن فاختهایهر چند به ما سایه نینداختهای
Rubai 68بلبل چو تو راز دوری گل الم استخاموش اگر دمی نشینی ستم است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.