Parvin E'tesami: Nature and spring
دل اگر توشه و توانی داشتدر ره عقل کاروانی داشت
Qasida 25ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگدور از تو همرهان تو صد فرسنگ
Qasida 28نفس گفتهست بسی ژاژ و بسی مبهمبه کز این پس کندش نطق خرد ابکم
Qasida 33دگر باره شد از تاراج بهمنتهی از سبزه و گل راغ و گلشن
Poem 1به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحرکه هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست
Poem 6ای خوش اندر گنج دل زر معانی داشتننیست گشتن، لیک عمر جاودانی داشتن
Poem 12بارید ابر بر گل پژمردهای و گفتکاز قطره بهر گوش تو آویزه ساختم
Poem 16بلبل آهسته به گل گفت شبیکه مرا از تو تمنائی هست
Poem 18با دوکِ خویش، پیرزنی گفت وقتِ کارکاوخ! ز پنبه ریشتنم موی شد سفید
Poem 25بلبلی از جلوهٔ گل بیقرارگشت طربناک به فصل بهار
Poem 26به ماه دی، گلستان گفت با برفکه ما را چند حیران میگذاری
Poem 27شنیدستم که وقت برگریزانشد از باد خزان، برگی گریزان
Poem 28بنفشه صبحدم افسرد و باغبان گفتشکه بیگه از چمن آزرد و زود روی نهفت
Poem 29خمید نرگس پژمردهای ز اَنده و شرمچو دید جلوهٔ گلهای بوستانی را
Poem 35به آب روان گفت گل کز تو خواهمکه رازی که گویم به بلبل بگوئی
Poem 38نهال تازه رسی گفت با درختی خشککه از چه روی، ترا هیچ برگ و باری نیست
Poem 47نهان شد از گل زردی گلی سپید که ماسپید جامه و از هر گنه مبرائیم
Poem 51بلبلی شیفته میگفت به گلکه جمال تو چراغ چمن است
Poem 54مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خوردناگه ز دست چرخ به پایش رسید سنگ
Poem 55آن قصه شنیدید که در باغ، یکی روزاز جور تبر، زار بنالید سپیدار
Poem 61بلبلی گفت به کُنج قفسیکه: چنین روز، مرا باوَر نیست
Poem 62در آبگیر، سحرگاه بط به ماهی گفتکه روز گشت و شنا کردن و جهیدن نیست
Poem 74سخن گفت با خویش، دلوی بنخوتکه بی من، کس از چه ننوشیده آبی
Poem 78به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشمکه چند بایدت اینگونه زیست سرگردان
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.