Mahsati Ganjavi: Nature and spring
گر باد پریر خود نرگس بفراختدی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت
Rubaiyat, 5باد آمد و گل بر سر مِیخواران ریختیار آمد و می در قدح یاران ریخت
Rubai 9خط بین که فلک بر رخ دلخواه نبشتبر گل رقمی بنفشه بیگاه نبشت
Rubai 15چون ابر به نوروز رخ سبزه بشستبا باده لعل کن سر عهد درست
Rubaiyat, 18افسوس که اطراف گلت خار گرفتزاغ آمد و لاله را به منقار گرفت
Rubaiyat, 21آن بت که رخش رشک گل و یاسمن استوز غمزهٔ شوخ فتنهٔ مرد و زن است
Rubai 24آوازه گل در انجمن چیزی ماستطفل است و دریده پیرهن چیزی ماست
Rubaiyat, 28دل جای غم توست چنان تنگ که هستگل چاکر روی تو به هر رنگ که هست
Rubai 32در مرو پریر لاله آتش انگیختدی نیلوفر، به بلخ در آب گریخت
Rubaiyat, 33سرمایهٔ خرمی بجز روی تو نیستوآرامگه خلق بجز کوی تو نیست
Rubai 34لاله چو پریر آتش شور انگیختدی نرگس، آب شرم از دیده بریخت
Rubai 49گفتم می خوشگوار پیش آور زودگفتا شب آدینه نخواهی آسود
Rubai 71بگذشت پریر باد بر لاله و وَرددی خاک چمن سنبل تر بار آورد
Rubai 84ای لعل تو تا لاله بستان بهاربادام توام، ز آب رزان داده خمار
Rubai 86آهیخت پریر، لاله ز آتش خنجردی نیلوفر، فکند بر آب سپر
Rubai 87نسرین تو زد پریر بر من آذردی باد ز سنبلت، مرا داد خبر
Rubai 88زد لاله پریر در نشابور آذردی بر زد از آب مرو نیلوفر سر
Rubaiyat, 89خطت چو بنفشه از گل آورد پدیدآورد خطی که بر سر ماه کشید
Rubai 93آن تازه گلم من که نباشد خارشبا بلبل خوشگوی بود غمخوارش
Rubai 101ای آرزوی روان و وی داروی دلبا گونهٔ تو گونهٔ گل شد باطل
Rubaiyat, 103با لاله رخان باغ سرو از سر نازمیکرد ز شرح قد خود قصه دراز
Rubai 110هر شب ز غمت تازه عذابی بینمدر دیده به جای خواب آبی بینم
Rubai 117با ابر همیشه در عتابش بینمجوینده نور آفتابش بینم
Rubai 135مؤذن پسری تازه تر از لاله مرورنگ رخش آب برده از خون تذرو
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.