Novras Iman: Nature and spring
Könlümün növrağı, şəmsü çırağıQəlbi natəvanım, bir ay əmindi.
AğlasınGöz yaşım naməsi qasid əlində,Oxuyub, əhvalım bilən ağlasın.
AralıQəzanın gərdişi tərsə dolandı,Necə düşdüm əziz eldən aralı.
Ay ŞəkərFəsli-tabistanda bağü bostandaNovrəstə cavanım, gülüm, ay Şəkər!
DağlarZimistan dolanıb bahar çatanda,Al-yaşıl geyinib, bar olan dağlar.
DeyilAğlaram yolunda, şəhri-Lənkəran,Bu el qürbət eldi, bizim el deyil.
GörəydimGərdiş hərlənəydi, çarx dolanaydı,Gedib bir də yar ovlağı görəydim.
Gözəl qızAğ libasın, tər əndamın, gül üzünNə yaşayır bir-bir üstə, gözəl qız!
İnciməzmiİstəyirəm, ərzi-halım danışım,Bu qürbətdə məndən el inciməzmi?!
KəsildiÇarx dolandı, üz döndərdi zamana,Əvvəl olan düz ilqarı kəsildi.
QaldıQərib bağban idim, çox çəkdim cəfa,Dərilməmiş güli-bostanım qaldı.
MənimDolandım cahanı həsrət, intizar,Əli kimi şahsuvarım var mənim.
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.