Sabir Rustamkhanli: Nature and spring
Əbəs yerə məndən uzaq gəzirsiniz,Əbəs yerə utanırsınız məndən belə!
Səndən küsmüşəmDağ mavi qartaldı, duman qanadı,Laləni köksümə sıxdım, qanadı.
Mən hara qaçımMeşə ağ dumanı tel-tel didəndə,Yarpaq leysanında çaylar itəndə,
RəqqasəSən ortada ağ şam kimi yanırdın,İşığına axışırdı alqışlar.
Analar ağlamasınTəkcə analar ağlamasın,Analar ağlayanda dözə bilmirəm.
Qar yağardıQar yağırdı, sübhün zəif işığıtək,Təbiətin uyğusuna qar yağırdı.
Gedir – getsin, qalır – qalsınUçub gedək, bu yuvadaKimlər məskən salır – salsın.
Gülləri də gözlərimlə öpürəmO ümidlə soyuyubdu haçandı,Zirvəmizi asta-asta qar alar.
Bir iclasın ovqatıMusa Yaquba*Tale sənin dönərgəni döndərir,
Kişi ömrüDərd-ölümün elçisiÜrəyimi yesə də bir üzdən,
Kıprısda ilk səhərSaralan zəmilər sahil boyunca –Ana laylasıtək doğma bir nəfəs.
GileyGiley xəstəliyi bürüyüb bizi,Bu boyda məmləkət giley içində.
ÇəpərHərə çəpər çəkir öz bağçasınaBiri sevincinə, biri yasına.
Məktəb yollarıGüllərə, kollara dolaşan izimÇəkərdi dalınca düşüncələri.
Dalımca ağlamaYolumu kəsəndə buludlarDalımca ağlama –
II. Mənə toxunmaBu qürub çağında mənə toxunma,Qayıt get,
BulaqBu çeşmənin gözü burda,sözü o tayda, o tayda.
Bu yaz yağışıŞimşək işığıyla alışdı anlar,Ürəyə yüz ümid yazdı gümanlar.
Yoxuşa doğruBir günün altında günümüz ayrı,Bir qəm harayında ünümüz ayrı,
Payızla birgəDurnalar könlümdən uçan həvəsdi,Yenə bu gethaget səbrimi kəsdi,
Üzünə vurmazGünəş işığını əndərər yerə,Cücərən otların üzünə vurmaz.
Yaylaq yolunaGözlərimlə yoxuşları biçərdim,Diş töksə də çurçurundan içərdim.
YollarımBir ucu dənizdə, bir ucu göydəTorpaqdan Allaha çatan yollarım.
Ələsgər ocağındaAşıb getdik Kəlbəcərdən Göyçəyə,Atımızı dağa-daşa sürmədik.
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.