Majzub Tabrizi: Nature and spring
بشنو این نکته که محکوم تو باشد همه چیزپیش او خوار شو و در همه جا باش عزیز
Ghazal 110به فکر نرگست افتاده نرگسبه خواب ناز رخصت داده نرگس
Ghazal 119خرم آن گلبن همیشه بهارکه پر از دل بود گلستانش
Ghazal 121ساقی بیا که جوش زد از لالهزار فیضبینشئه شراب نبخشد بهار فیض
Ghazal 123بر گرد لالهزار جمالت دمیده خطخورشید را به حلقه سودا کشیده خط
Ghazal 124برگ بنفشه بر ورق لاله چیده خطیا عارضت به خون شقایق کشیده خط
Ghazal 131ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی میکند بیباده ترطیب دماغ
Ghazal 135از باغ کفر و اسلام یک میوه چیده عاشقیعنی از این دو مذهب حق را گزیده عاشق
Ghazal 147به یادت صبح بر گلشن گذشتمز سرو و لاله و سوسن گذشتم
Ghazal 152بهار آمد چرا بیباده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
Ghazal 166ما به این در ز پی برگ و نوا آمدهایمدردمندیم و به امید دوا آمدهایم
Ghazal 171تا پای همت میرود از آرزو رم میکنمدست از تمنّا میکشم تسخیر عالم میکنم
Ghazal 172از دامن خود دست کشیدیم و گذشتیماز غیر تو مردانه بریدیم و گذشتیم
Ghazal 177به صد آشفتگی چون موج هر سو بیقرار افتمکه زین دریای توفانخیز شاید بر کنار افتم
Ghazal 182هر کجا مستان به آن سرو روان برخوردهایماز جهان گل چیده از بخت جوان برخوردهایم
Ghazal 184کو همّت مردانهای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم
Ghazal 189آن شب که با خیال لبت غنچه خفتهامصبح از نسیم زلف تو گل گل شکفتهام
Ghazal 194آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه میکشان را گوید چراغ روشن
Ghazal 197یار دل را بیتکلف کرده جای خویشتنصورت آیینه خود شد رونمای خویشتن
Ghazal 204خوشا در جستجویت از پی رنگ قبا گشتنتو را از دور غافل دیدن و بیدست و پا گشتن
Ghazal 207چشمت که دل از زاهد صد ساله گرفتهخود مایل خود گشته و دنباله گرفته
Ghazal 208بازم تو غارت خرد و هوش کردهایبازم به یک نگاه تو مدهوش کردهای
Ghazal 209ای روشن از خاک درت چشم جهانبین همهمهر تو چون شیر و شکر با جان شیرین همه
Ghazal 214روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.