Qatran Tabrizi: Nature and spring
تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بوددر تمنای رخت جان و دلم مرهون بود
Qasida 53گه بهار همه خلق جفت یار بودمر از یار جدائی گه بهار بود
Qasida 55اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهاربساز بزم چو بستان ز زلف و روی نگار
Qasida 56اگر بتگر چنو داند نگاریدن یکی پیکرروا باشد اگر دعوی خلاقی کند بتگر
Qasida 60باد فروردین به گیتی در کند هر شب سفراوفتاده است از سفر کردنش بر گیتی ظفر
Qasida 61باشد بجهان عید همه ساله بیکبارهمواره مرا عید ز رخسار تو هموار
Qasida 63بتا گل رخ تو کرده از بنفشه سپردو زلف تست دو جراره بنفشه سپر
Qasida 70چون او بتی شمن نستاید بصد بهارچون او گلی چمن ننماید بصد بهار
Qasida 71چون رخ معشوق خندان شد بصحرا لاله زارابر نیسانی همی گرید ز عشق لاله زار
Qasida 73چون عروسی جلوه گر شد باغ و ابرش جلوه گربر نگارش هر زمان رنگی بیفزاید دگر
Qasida 74چون کمانم چفته دارد عشق بالائی چو تیرمهر رخساری ز مهرم سوخته دارد چو تیر
Qasida 75دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگاردکر نباشد رویم ز خون دیده نگار
Qasida 78سرشک ابر آزاری زمین را کرد پرگوهرنسیم باد نیسانی هوا را کرد پرعنبر
Qasida 79شد ز فرّ ماه فروردین جهان فردوسوارباغها دیبا سلب شد شاخها مرجان نگار
Qasida 80شنبه شادی و اول مه آذرزخمه بر افکن بعود و عود بر آذر
Qasida 81عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زارخوار باد آنکس که دارد عشق و کار عشق خوار
Qasida 83گلستان شد چون بهار از فر ابر نوبهاربوستان آراسته چون لعبتان اندر بهار
Qasida 84گل شکفته نماند مگر بصورت حورخروش رعد نماند مگر بنفخه صور
Qasida 86مگر نگارگر چین شده است باد بهارکز او بنفش و نگار است بوستان چو بهار
Qasida 87مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگرکه با فیروزه گون در عند با بیجاده گون مغفر
Qasida 88نگار کرد رخ من بخون دیده نگارکنار کرد بیکبارگی مرا ز کنار
Qasida 89نگه کن روی آن دلبر چو نقش لعبت بربردو گلنارش ببین پر مار و دو مارش ببین پرپر
Qasida 91همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار
Qasida 92یاقوت سرخ شد ز می از ابر در بارشاخ درخت دارد یاقوت و در بار
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.