Nature and spring
روی در کعبه این کاخ کبود آمدهایمچون کواکب به طواف و به درود آمدهایم
Ghazal 95مهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیمخوش رویهم آن شب من و مه ریخته بودیم
Ghazal 97ای شاخ گل که در پی گلچین دوانیاماین نیست مزد رنج من و باغبانیام
Ghazal 98از زندگانیام گله دارد جوانیامشرمندهٔ جوانی از این زندگانیام
Ghazal 99سر برآرید حریفان که سبویی بزنیمخواب را رخت بپیچیم و به سویی بزنیم
Ghazal 101بلبل عشقم و از آن گل خندان گویمسخن از آن گل خندان به سخندان گویم
Ghazal 104یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسانتا طربخانه کنی بیت حزن بازرسان
Ghazal 106در بهاران سری از خاک برون آوردنخنده ای کردن و از باد خزان افسردن
Ghazal 109ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن
Ghazal 113تیرهگون شد کوکبِ بختِ همایونفالِ منواژگون گشت از سپهر واژگون اقبالِ من
Ghazal 114این همه جلوه و در پرده نهانی گل منوین همه پرده و از جلوه عیانی گل من
Ghazal 115باز شد روزنی از گلشن شیراز به منمیکشد نرگس و نارنج سری باز به من
Ghazal 120نوشتم این غزل نغز با سواد دو دیدهکه بلکه رام غزل گردی ای غزال رمیده
Ghazal 121کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی
Ghazal 123مایه حسن ندارم که به بازار من آییجانفروش سر راهم که خریدار من آیی
Ghazal 126بزن که سوز دل من به ساز میگوییز ساز دل چه شنیدی که باز میگویی
Ghazal 129الا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادینگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی
Ghazal 133ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیچه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی
Ghazal 134باز امشب ای ستاره تابان نیامدیباز ای سپیده شب هجران نیامدی
Ghazal 135آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفریماهم از کارگه دیده نهان شد چو پری
Ghazal 136فریب رهزن دیو و پری تو چون نخوریکه راه آدم و حوا زده است دیو و پری
Ghazal 137زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری
Ghazal 139ز دریچههای چشمم نظری به ماه داریچه بلند بختی ای دل که به دوست راه داری
Ghazal 141دل و جانی که دربردم من از ترکان قفقازیبه شوخی میبرند از من سیهچشمان شیرازی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.