Nature and spring
تا خلد بباغ داد رونق راخوش گشت نوا مرغ مطوق را
Qasida 6تا فزون شد مهر و بالا رفت مهر اندر هواعاشقان را بر بتان بفزود مهر اندر هوا؟
Qasida 8سرخگل بشکفت وزو شد باغ و بستان بابَهاخلد بگشاده است گویی سوی بستان بابها
Qasida 9کنون دانم که با مردم بدل میلست گردون راکه بر تخت شهی بنشاند شاهنشاه فضلون را
Qasida 11نگار ناردانی لب بهار نارون بالامیان لاله نعمان نهفته لؤلؤ لالا
Qasida 12اگرچه من نکنم عاشقی به طبع طلبکند طلب دل من عاشقی ز مهر . . . ب
Qasida 14دارد آن وشی رخ و وشی برو وشی سلبرادگاه غمزه چشم و زفت گاه بوسه لب
Qasida 15شده است بلبل داود و شاخ گل محرابفکنده فاخته بر رود و ساخته مضراب؟
Qasida 17کنون که شد حضری بلبل و غراب غریببعید شد گل نار و گل بنفشه قریب
Qasida 20نسیم آب بماند ببوی عنبر نابسرشگ ابر بماند بلؤلؤ خوشاب
Qasida 21اگرچه جانان کسرا عزیز چون جان نیستمرا جهان و سرو جان بجای جانان نیست
Qasida 26سرشک ابر به کردار لؤلؤ لالاستنسیم باد به کردار عنبر ساراست
Qasida 31آباد بر این بر که و این طارم آبادوز هر دو خداوند جهان کامروا باد
Qasida 32آمد نوروز و گشت مشگ فشان بادساحت باغ از نسیم باد شد آباد
Qasida 38چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شودزاغ گنگ اندر میان بوستان گویا شود
Qasida 39خزان ببرد ز بستان هر آن نگار که بودهوا خشن شد و کهسار خشک و آب کبود
Qasida 42زمانه روی زمین را چو رنگ دیبا کردطراز دیبا یاقوت کرد و مینا کرد
Qasida 44ابر آزاری بلؤلؤ باغرا قارون کنددر چمن بیجاده از پیروزه سر بیرون کند
Qasida 45بادِ نوروزی همی آرایشِ بستان کُنَدتا نگارش چون نگارستانِ چینستان کند
Qasida 46بوستان را مهرکانی باد زر آگین کندرنگ بستاند ز گلها باده را رنگین کند
Qasida 47تا زمین را آسمان پر لؤلؤ عمان کندکوه و صحرا را صبا پر لاله نعمان کند
Qasida 48روی مرجانی ز چشمم دوست پنهانی کندتا سرشک چشم من چون روی مرجانی کند
Qasida 52تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بوددر تمنای رخت جان و دلم مرهون بود
Qasida 53گه بهار همه خلق جفت یار بودمر از یار جدائی گه بهار بود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.