Ağzun olalıdan berü bir şekkerî pisteOldı şekeri pistelerün narhı şikeste

Kılalı hevâ zülfüni hüsnünde perîşânBaşladı ki gülşende kıla sünbüli deste

Ger kulı olam bâd-ı sabânun henüz azdurK'ol gösdere her subh bize fâl-i huceste

Bir kılca cânum var saçı kılına fidâdurGer kılca aça delü gönüle zih-i beste

El-cinsu ile'l-cinsi yemîl avlamağ içünGözün dahi hastadur u gönlüm dahi hasta

Pâlûde kılur gözlerüm âb-ı inebîdenOlalı hayâlün gözüm içinde nişeste

Ben mükhüle vü meyle nazar kıldüm anunçünKim nişe kalem çekdi bu yüzi kara meste

Lebleri fenâsına nicesi döye varlıhVarlıh n'ola ki sayıla ol nüktede heste

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ol mâhî ki mâhı dahi kul bilürem anaDüşmiş gîsûsı ukdesi arasına şeşte

SourceDivan, G 1276: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets