Bu eşk-i hûn arasında yüzüm sarara yaturGöreli anberi ah gülde ki karara yatur

Özini hufteye urup gözi gönül avlarNite ki imrenicek bâz bir şikâra yatur

Gönül yüzüne zenahdan varursa çâha düşerDahi ne yol var ise bir siyâh-kâra yatur

Yüzine karşu özin görmiş ol gül-i sad-bergKi meclisinde anun sad hezâr pâre yatur

Nigâra teng-dil olma eğer sorar isemKi la'l-i dürci yanında ne zengî kara yatur

Şol iki yalguzuna kalmışam ta'accübe kiGüneş yüzinde ne lâzım ki bu sitâre yatur

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Tenünde ki ola gülden nigâra nâzük-terRevâ mıdur ki dilün fehyeke'l-hicâra yatur

SourceDivan, G 1248: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets