Bu ne hüsn olur bu ne boydur ne sinÂferîn cân âferîn cân âferîn

Âdemi misin veyâ hûrî nesinÂferîn cân âferîn cân âferîn

Başdan ayağa severem cümlesinÂferîn cân âferîn cân âferîn

Sorıcağaz diyimezem ki nesinÂferîn cân âferîn cân âferîn

Gerçi çeşmüm cism-i mevzûnun görürÂferîn cân âferîn cân âferîn

Gönülüm bilür ki sen cânânesinÂferîn cân âferîn cân âferîn

Bende benlîk komadı câdû gözünÂferîn cân âferîn cân âferîn

Bendegîyi göricek inanasınÂferîn cân âferîn cân âferîn

Didüm ana ki neyem odunda benÂferîn cân âferîn cân âferîn

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Didi bana ki neyisen yanasınÂferîn cân âferîn cân âferîn

SourceDivan, G 606: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets