Dil gönlegi eteğini yahasını bilmezDil-dâr anı od ile ne yahasını bilmez

Yürek tamarından gözi neşteri kan alurBir seyl olıban ol tamar ahasını bilmez

Pinhânî atar kirpügi ohlar yüregümeGöz yaşı beniz sarusı çahasını bilmez

Özümde komadı öz ü yüzümde dahi yüzHergiz özi bu yüzük bahasını bilmez

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gümrâh durur bu delü dil gîsûlarındaSevdâ adını boynuma tahasını bilmez

SourceDivan, G 40: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets