Gel gel ki senden özge bu derdün şifâsı yohDerdüm dahi yoğ ise bu ayşun safâsı yoh

Bu az ömürde kılma bize hecr ile cefâKılgıl vefâ ki işbu cihânun vefâsı yoh

Benden gidene ol dimedi levhaşallah hîçHem yinile gelene anun merhabâsı yoh

Lutfı anun ölü gönülümi kılur diriPes kim diye bile ki anun kîmyâsı yoh

Neyçün kan olmaya gözi senden ırağ olanÇün ayağun tozından anun tûtiyâsı yoh

Zahm itdi hecri bal tutağunun içinde lîkMüşkil budur ki vaslıyile mûmiyâsı yoh

Görmez mi deri gül yüzi üstinde bu bulıtKi gül yüzine suyını saçar hayâsı yoh

Yâkût kut olmağa la'lün katında hîçDişün katında yalguzekün höd behâsı yoh

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bâkî durur fenâ dileyen ışk ile velîKim fânî olmaz ise bu yolda bekâsı yoh

SourceDivan, G 875: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets