Gelün ki cümle işikde gulâm-ı şâh olalumHemîşe der-pey-i deryûze-i günâh olalum

Güneşe irmeğe kuvvetümüz eğer irmezMukâbil olıbanun aksiyile mâh olalum

Saçı hevâya uyıp gitdi gönül ahınınaKamumuz ana uyıp gelünüz sipâh olalum

Yüzinde yazdı ki en-nûru fî's-sevâd hatıGelün odına yanup cümlemüz siyâh olalum

Safâyile gişi yârı yolma olmamışİcâzet olur ise biz delîl-i râh olalum

Azîz olmadı tâ çâha düşmedi yûsufZenahda biz dahi şâhâ esîr-i çâh olalum

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bu şehlerün şehi kullarına çü kuluz bizCihânda cümle-i şehlere pâzişâh olalum

SourceDivan, G 642: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets