Hevâya uydı gönülüm yine bu ney semâ'ındanNeyimiş bu ki yandurdı gönüli istimâ'ından

Keşişler gördi gönülüm nigârînün saçından kiÜmîdi yoh ki kurtıla dahi anun nizâ'ından

Saçından bürka' eylendi ki değmeye yavuz gözlerGöz inşânı harîs oldı ana ol imtinâ'ından

Yüzüm toprah nesîme ki irürür bana her subhunNigârînün kohusını ırah yahın kınâ'ından

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yüzünde güneş ile ay kırân eyledi mîzândaFirâk oldı benüm hattum bularun ictimâ'ından

SourceDivan, G 713: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets