ıç ozın diremedi zülfün ile delu gonulKıla benzetdi özin yüzün ile delü gönül

Özini sinde yitürdi bulımadı dahi hîçÖzini bula meğer özün ile delü gönül

Anberîn ola ne yir ki ayağun basar isenSini meğer ki bula izün ile delü gönül

Cân yaşı ger yidi ak yirlere irürdiyiseÂhı göge irüre süzün ile delü gönül

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Müşk bâzârını saçun sanemâ kıldı kesâdŞekerün narhını hem sözün ile delü gönül

SourceDivan, G 75: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets