Kul ana diyeler ki hanı bileLebinün sırrını ayânî bile

Anlaya ne hayâli var bilinünLa'li içindegi gümânı bile

Gönül oldur ki gîsûsı çerisiYasanınca özi yasanı bile

Lebi şekker durur dil pür şûrArada mih-i enderânı bile

Teni cândur anun ki öz cânınıYârdan özgeye virse cânı bile

Işkdur bir muhît ü anda uranMümkin olmaya ki kerânı bile

Sende kıla nazar bahâra garîbYüzüme baha vü hazânı bile

Merdüm-i çeşm kılmadı kim kanGişi oldur ki ol kazanı bile

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Nakşdur bî-nazîr ü bes zîbâBen anun kulı ki yazanı bile

SourceDivan, G 1292: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets