Mevc urur gönlüm denizi yine hayrândur nedenGözlerüm çün ebr-i nîsân oldı rîzândur neden

Gözlerüm kanlar döker ü leblerün kan somururKaşlarun peyveste ya'nî toğru mîzândur neden

Raks ider şa'run senün her yile ber-bâd-ı hevâFeth-i bâb-ı şi'rdür bu nazm-ı evzândur neden

Dil sagunla ağuzundandur perîşân oldı tengHücre-i gamdur gönülüm beyt-i ahzândur neden

Cân bilünde ki girândur yoh durur ana mahalAğızunda niçe ki teng ise erzândur neden

Benizüm oldı saru ışkun hazânında begümBu hevâyile vücûdum cümle lerzândur neden

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gözlerüm ceyhûn-i hûn olub aharlar her yüzeBu yürek bir çeynem it ortada sûzândur neden

SourceDivan, G 1196: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets