Ne hatâ kıldı ki gönül virdi ol nev hatta hatKomadı bende be-cüz hüsni hayâlini fakat

Ben ana hâlüm ile haddümi bir bir didümKim didi ana ki gösdereyidi bana nukat

Ben çü tebrîz-i vücûdumı fidâ kıldum anaGözlerüm yaşını yüz vech ile ol eyledi şat

Gûta kılursa nola yaş denizine bu gözümÂşinâlığ ile çün ırmağa düşe bile bat

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bu zemîn sath durur dâ'iresi noktası senCismünün kulluğına yazdı cânum özine hat

SourceDivan, G 408: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets