Sâyesiyem lîk ben ol sâyebânun kulıyamBarmağı atduğı oham ol kemânun kulıyam

Bini ayırdı özinden ki dahi yahın kılaSûdum oldur bu cihânda ol ziyânun kulıyam

Gözde bilün yüz hayâl ider anun ben kulıyamDilde ağzunçün gümân ider gümânun kulıyam

Bahr-ı ışkundur getürür kân ağızun la'llerÇünki maksûdum buluram bahr u kânun kulıyam

Bu ten ü cândağı lezzet lezzet-i ma'şûkadurBen anı bilmez degülem cism ü cânun kulıyam

Leblerün kanlum durur dutaram anı lutf ileNâzük ü şîrîn ü ter düşdi bu kanun kulıyam

Bu emîr-i nefs ü vâlî-i hevâdan ne kayuGer bana tahkîk ise işbu ki hanun kulıyam

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gözüm ü kulağum u dilüm kamu sensin şehâBen bu kulağ ile bu göz ü zebânun kulıyam

SourceDivan, G 1234: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets