Niçe esîr idesin zülf ile ya hâle diliDelük gönüldeyise tur örü yahala dili

Niçe bir âl ile la'lün ala bu gönlümüziHemîşe tatlu söz ile boyaya ala dili

Dilüm kanı ki diyem kanı içdügin dilümünRevâ mıdur ki lebün saldı işbu hâle dili

Ağızı noktası saldı gümâna bu cânumıBırahtı bili kılı dahi hem hayâle dili

Gerek ki derdüne dilüm anun ağızındanGer irürür ise ömrüm yine mecâle dili

Aceb ne yıldûz olur bu ki bedrini göreliZemâne benzede diler bu dem hilâle dili

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bilün ile agızundan bana açılalı sırCânum çekinmedi hergiz bu kîl u kâle dili

SourceDivan, G 205: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets