Sâkîyâ nevrûz geldi mihr-i cânı depredürBilünün işvesine bah ki ne cânı depredür

Zülfinün sevdâsıyile kalmışam hem-çün hayâlLa'l-i lebinden ümîdüm var ki kanı depredür

Gamzesi tîri ne hâcet yüregüm umacınaOl yaralanur kaçan ki yâr kemânı depredür

Zülfinün şûrişlerin gör ki hayâlüm artururŞol şeker sözlerin işit ki gümânı depredür

Ben yahınmadın hezârân cânı kıluram fidâİnce biline ki cânını ya cânı depredür

Gözleri vü kaşları ağzıyile yanahlarıHattı ger yazar ise seb'-i mesânî depredür

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Tuhfe şol hüsnüne lâyık tab' bulmaz buncadurKi aşağa yoharu her dem dükânı depredür

SourceDivan, G 462: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets