Yanağun bir gül durur ki sâye perverdür begüLeblerün âb-ı hayâtı havz-ı kevserdür begüm

Gerçi rûmîdür yüzün fülfül benün hindû dururBen ana şükr iderem ki hâli derhördur begüm

Zülfün ayağına yüzüm toprağ idersem nolaÇünki sünbüldür otı vü hâki anberdür begüm

Hattı yazmış lebleriyçün bir berâtı aklumaCân kabûl itmez anı çünki müzevverdür begüm

Ben senün hüsnün göreli nola ışka talmışamHüsnünün her yaprağı ışk-ı musavverdür begüm

Nüh felek ger bilür isen ışkum andan bîşterNoktayı bilürsin âhır sabr-ı kemterdür begüm

Dürr-i manzûm oldı şi'rüm dişleründen diyeliZülfünün defterleriyçün ki mübetterdür begüm

Ben ağızundan diyicek cevher-i ferd ayduramLa'lüne şekker dimezem çün mükerrerdür begüm

Hutbe nola gül yüzüne ohır ise andelibÇün benüm yüzümde şimdi sikke ber-zerdür begüm

Ben niçe serbeser olam zülfüne birdür serümZülfüne bahar olursam serbeser serdür begü

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Derbeder ben geziben çoh halka-i der kahmışamGer kazâdur gamzenün ohı mukadderdür begüm

SourceDivan, G 604: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love