Ghazal 1884

آن را که در وطن لب نانی میسرستسی شب ز ماه عید سرایش منورست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1885

سرچشمه نشاط دل پاک گوهرستتا دل شکفته است، سخن تازه و ترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1918

در زیر تیغ یار که سرها در او گم استداریم حیرتی که نظرها در او گم است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1929

نقش حصیر نیست که بر پیکر من استشهباز اوج فقرم و این شهپر من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1937

ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1946

پوچ است هر سری که نه در وی هوای توستسهوست سجده ای که نه بر خاک پای توست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1954

باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1964

این گردباد نیست که بالا گرفته استاز خود رمیده ای است که صحرا گرفته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1969

تا چشم من به گوشه عزلت فتاده استاز دیده ام سراسر جنت فتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1970

دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده استپرهیز را شکسته به جا اوفتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1982

زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده استخاکش خمیر مایه تزویر بوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1988

تا سینه ام به داغ محبت رسیده استپروانه ام به مهر نبوت رسیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2001

از فیض نوبهار، زمین بزم چیده ای استدست نگار کرده، رخ می کشیده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2006

برهان واصلان فنا آرمیدگی استبر مرگ رفتگان جزع از نارسیدگی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2012

هر کس فشاند بر من پر شور پشت دستاز جهل زد به خانه زنبور پشت دست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2024

دردست، صبح شیب، می خوشگوار چیست؟در پیری این سیاه درون این نگار چیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2031

از شش در جهات، امید نجات نیستدر بند روزگار، نجات از جهات نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2037

جز گریه چشم اشک فشان را علاج نیستجز صبر عاشق نگران را علاج نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2075

ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشتدریا ز تشنه آب نخواهد دریغ داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2089

از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفتمظلوم ظالمی که به پای حساب رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2092

هر عاشق از رهی به حریم وصال رفتمجنون پی سیاهی چشم غزال رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2095

چشمی که از غبار خطش توتیا گرفتاز اشک خویش دامن آب بقا گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2097

بتوان به آه کام دل از آسمان گرفتزور کمان به گرمی آتش توان گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2098

دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2109

زان خانه برانداز که از خانه زین خاستچندان ز جهان گرد برآمد که زمین خاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2113

آیینه خورشید دل بی هوس ماستبیداری آفاق چو صبح از نفس ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2114

خمخانه افلاک تهی ساخته ماستدیری است که این میکده پرداخته ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2117

بر هر که نظر می فکنم مست و خراب استبیداری این طایفه خمیازه خواب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2122

روشنگر آیینه دلها دم صبح استاین روح نهان در نفس مریم صبح است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2123

سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندستمجنون ترا دانه زنجیر سپندست

Saib TabriziGhazal2 min