Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز دوزخ است چه پروا نیازمند ترا؟که ساخت شعله سویدای دل سپند ترا
Ghazal 607گداخت دیدن آن روی بی نقاب مراچو نخل موم، نمی سازد آفتاب مرا
Ghazal 610ز خاک کوی تو پرواز مشکل است مراکه از گرانی جان، کوه بر دل است مرا
Ghazal 611گرفتگی دل از چشمِ روشن است مراگره به رشته ز پیوندِ سوزن است مرا
Ghazal 612ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرابه باغ خلد ز هر داغ روزنی است مرا
Ghazal 620ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مراز بحر کرد کرم خلعت وجود مرا
Ghazal 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟چو سیل جذبه دریاست بس دلیل مرا
Ghazal 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن رابس است آب دهن آسیای دندان را
Ghazal 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان راخط تو ساخته خس پوش، آب حیوان را
Ghazal 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان راکه چون شراب برون داده راز پنهان را
Ghazal 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان راکه چشم شیر نگهبان بود نیستان را
Ghazal 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکه سنگ، بار نگردد به دل فلاخن را
Ghazal 654به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما
Ghazal 662رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما
Ghazal 663شکست رنگ می از ترک میگساری مانمک به چشم قدح ریخت هوشیاری ما
Ghazal 665هزار حیف که گل کرد بینوایی مابه چشم آبله آمد برهنه پایی ما
Ghazal 667زهی به غمزه جانسوز برق مذهبهابه خنده شکرین نوبهار مشربها
Ghazal 674زهی نقاب جمالت برهنهروییهاخموشی تو زبانبند کامجوییها
Ghazal 686فصل بهار کرد مصور بهشت راپر حور ساخت عالم خاکی سرشت را
Ghazal 690هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟هم گریه کباب نباشد کسی چرا؟
Ghazal 691در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟
Ghazal 693قید عیال، پست کند رای مرد راگهواره تخته بند کند پای مرد را
Ghazal 698وادید کرده است به من تلخ، دید رادر رجعت است عادت اعداد، عید را
Ghazal 706دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را
Ghazal 714نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را
Ghazal 731از کار رفته دست چو دست سبو مراریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا
Ghazal 741گیرم چگونه زان بت طناز بوسه را؟کز خود کند مضایقه از ناز بوسه را
Ghazal 743دایم ز نازکی است دل افگار شیشه راخون می چکد مدام ز گفتار شیشه را
Ghazal 746از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟تیر کج است آیه رحمت نشانه را
Ghazal 748پروای مرگ نیست گدای برهنه راسیل آب زندگی است سرای برهنه را