Ghazal 4192

نازش کسی که بر پدر خویش می کندسلب نجابت از گهرخویش می کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4194

با مردم آنچه شعله ادراک می کندکی برق خانه سوز به خاشاک می کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4200

با عاشقان عداوت گردون چه می کندچشم بدحجاب به جیحون چه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4205

عاشق حذر ز آتش سودا نمی کندمجنون ز چشم شیر محابا نمی کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4207

عاشق حذر ز دیده اختر نمی کنداز آتش احتراز سمندر نمی کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4221

مردان به آب تیغ شهادت وضو کنندتا بی غبار سجده بر آن خاک کو کنند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4227

نازک لبان سخن به زبان تو می کننداین غنچه ها نظر به دهان تو می کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4231

کی دلبران زصحبت دل سیر می شوندخوبان کجا ز آینه دلگیر می شوند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4233

توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهنداین فیض را به هر دل غافل نمی دهند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4244

هر کس که در نماز به روی و ریا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4246

چون غمزه تو بر سر بیداد می‌رودآسایش از قلمرو ایجاد می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4249

هوش من از نسیم سحرگاه می رودحکم اشاره بر دل آگاه می رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4257

در گلشنی که بند قبای تو وا شودچندین هزار پیرهن گل قبا شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4264

پهلوی چرب، دشمن روشن گهر شودماه تمام، دنبه گداز از نظر شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4274

از ترکتاز غم دل من شاد می‌شودمعمور این خرابه ز بیداد می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4286

از خط نگاه پردگی دیده می شودمژگان شوخ، سبزه خوابیده می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4288

دل کی تهی ز خنده طفلانه می شودباز این گره ز گریه مستانه می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4296

آزاده رو مقید عالم نمی شودعیسی شکار رشته مریم نمی شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4299

مژگان ز موج اشک گریزان نمی شودجوهر ز آب تیغ پریشان نمی شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4303

برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهدنبضم ز تاب دردچو سیماب می جهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4308

در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهدشبنم عبث چه آینه پرداز می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4310

مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهدموج رمیده دست به ساحل نمی دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4314

از ناله عندلیب به برگ ونوارسیدرهرو به کاروان ز صدای درا رسید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4334

کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرداین سوخته تخم از جگر سنگ برآرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4338

از گرمروان خار مغیلان گله دارداینجاست که نشتر خطر از آبله دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4342

طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4346

دل طاقت حیرانی دیدار نداردآیینه ما جوهر این کار ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4363

آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان بردنامد به کنار من ودل را زمیان برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4379

جان در بدن خاکی ما زنگ برآورداین گوهر صاف از صدف این رنگ برآورد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4380

نظاره خط توام از خال برآوردتفصیل مرا از غم اجمال برآورد

Saib TabriziGhazal1 min