Ghazal 3112

حضور قلب کی در سینه پرشور می باشد؟کجا آسودگی در خانه زنبور می باشد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3122

بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشدگلابی بهتر از پاشیدن صحبت نمی باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3128

حصاری آدمی را به ز همواری نمی‌باشددعای جوشنی چون ترک خونخواری نمی‌باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3135

به ناز افراختی قامت فلکها در سجود آمدزمی افروختی رخسار، آتش در وجود آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3151

زمین را وحشی رم کرده یک کف خاک می داندفضای آسمان را حلقه فتراک می داند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3158

زنقش آرزو دل پاک گردیدن نمی داندامل هر جا بساطی چید بر چیدن نمی داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3169

سخن پوشیده در لعل لب جانان نمی‌مانداگرچه در عدم باشد سخن پنهان نمی‌ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3172

سر شوریده را فکر سرانجامی نمی ماندچو عشق آمد دگر اندیشه خامی نمی ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3191

اگر طوفان زچشم خونفشان من برون آیدکجا از عهده خواب گران من برون آید؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3192

گر از نظاره خورشید در چشم آب می‌آیدز روی لاله‌رنگش در نظر خوناب می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3199

به آیین تمام از خُم شراب صاف می‌آیدعجب فوج پریزادی ز کوه قاف می‌آید!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3204

از ان گلشن دل گستاخ من گل چیده می آیدکه چشم باغبان آنجا زخود پوشیده می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3205

اگر درد مرا زان بی‌مروت چاره می‌آیدنه آخر چشمه هم بیرون ز سنگ خاره می‌آید؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3214

زدل کاری که آید از لب خندان نمی آیدگشاد تیر از سوفار چون پیکان نمی آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3215

ز انجم نور مه در دیده روزن نمی‌آیدز چندین چشم، کار یک دل روشن نمی‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3217

زمن راز دل صدچاک پوشیدن نمی آیدزبوی گل، نفس در سینه دزدیدن نمی آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3247

نوبت عقده گشایی چو به ما می افتدگره ناز بر آن بند قبا می افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3249

هرکجا پرتو جانانه ما می افتدبرق در خرمن پروانه ما می افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3260

نیست ممکن که دل ما ز وفا برگرددچون ز خاصیت خود مهر گیا برگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3263

که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟فرد خورشید که می گفت که باطل گردد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3265

خواب هرکس ز خیال تو پریشان گرددزلف شب در نظرش سنبل و ریحان گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3266

دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟این نه ابری است که از باد پریشان گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3268

نخل قد تو به باغی که خرامان گرددسرو در زیر پر فاخته پنهان گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3269

سر شوریده ز تسلیم به سامان گردددل پریشان نشود دیده چو حیران گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3318

حسن نو خط تو سرمایه نازی داردکه ز هر حلقه خط چشم نیازی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3319

گوشه گیری که لب نان حلالی داردسی شب از گردش ایام هلالی دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3347

ای دل از دشمن خاموش حذر باید کرداز گزند می بی جوش حذر باید کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3363

آن که منع من مخمور ز صهبا می‌کردلب میگون تو را کاش تماشا می‌کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3366

حسن آن روز که آیینه مصفا می‌کردعشق در پرده زنگار تماشا می‌کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3373

شعله شوق اگر در دل خارا گیردکعبه چون محمل لیلی ره صحرا گیرد

Saib TabriziGhazal1 min