Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای جان به قید گنبد خضرا چگونهای؟ای باده در شکنجه مینا چگونهای؟
Ghazal 6913طفلی کز او مراست تمنای آشتیدارد به جنگ رغبت حلوای آشتی
Ghazal 6941پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟خون در دل نگاه برای چه می کنی؟
Ghazal 6950چون رشته به همواری اگر نام برآریاز گرد گریبان گهر سر بدر آری
Ghazal 6969تجلی سنگ را نومید نگذاشتمترس از دورباش لن ترانی
Ghazal 6989کشتی تن را شکستم یللیاز حجاب بحر رستم یللی
Ghazal 1406مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت
Ghazal 1425بی طراوت نشود سرو جوانی که تراستدر شکر خواب بهارست خزانی که تراست
Ghazal 1426اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست
Ghazal 1427پرده شب بود ایام شبابی که مراسترگ سنگ است ز غفلت رگ خوابی که مراست
Ghazal 1476هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است
Ghazal 1698ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است
Ghazal 1893وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست
Ghazal 2258ترک چشم مخمورش مست ناتوانیهاستفتنه با نگاه او گرم همعنانیهاست
Ghazal 2703میشود عارف خجل نادان چو ملزم میشودمیکشد ناموس عالم هرکه آدم میشود
Ghazal 2863زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد
Ghazal 2897زخاطر ریشه غم دور ساغر بر نمی آردکه صیقل از دل آیینه جوهر بر نمی آرد
Ghazal 3111تو پنداری دل خوش در جهان بسیار می باشدزصد گوهر درین دریا یکی شهوار می باشد
Ghazal 3317هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد
Ghazal 3686حجاب پرده چشم پرآب میگرددوگرنه دلبر ما بینقاب میگردد
Ghazal 4725از سعی، کار عشق شود خام بیشترپیچد به مرغ بال فشان دام بیشتر
Ghazal 4810باشد ز زلف آن رخ چون لاله بی نیازاز دامن است شعله جواله بی نیاز
Ghazal 4858از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش
Ghazal 5210کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک
Ghazal 5227پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده استمی کند جلوه موج می احمررگ سنگ
Ghazal 5396مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنمنیش بیداری به چشم خواب غفلت می زنم
Ghazal 5863در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم
Ghazal 6819در سر مرده دلان شور ندیده است کسینفس گرم ز کافور ندیده است کسی
Ghazal 1798بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست
Ghazal 2986تن آسانی عنان زندگانی را نمی گیردگرانباری زمام کاروانی را نمی گیرد