دل که از نرگس او چشم نگاهی داردگر نیابد چه عجب بخت سیاهی دارد

Könlümün gözləri yar nərgisinə saldı nəzər,Yox təəccüb, qarə bəxtim mənə vermirsə səmər.

جای آن هست که چشمم از همه عالم بنددپاک چشمی که نظر بر رخ ماهی دارد

Bir təmiz gözlə baxır ay üzə hər kəs, yeri varGöz yumub aləmə, hiss etməyə dünyada əsər.

در ره عشق تو تا مرده نلافم ز وفابی طریقی نکنم عشق تو راهی دارد

Ölməsəm eşqinin uğrunda, vəfalı deyiləm,Bu yolumdur mənim, eşqin yolunu sanma hədər.

چون نسوزد دل سودازده در آتش هجرطلب وصل تو کردست و گناهی دارد

Necə hicr atəşinə yanmaya sevdalı könül,Vəslə göz dikmiş, onun vardı günahı nə qədər.

زنده آب حیات و دم عیسی سهل استزنده آنست که او اشکی و آهی دارد

Sanma dirlik suyun, Isa nəfəsin çox da hünər,Kim tökür göz yaşı dünyada odur canlı bəşər.

ملک دل نیست مناسب که بماند ویراناز چه معمور نباشد چو تو شاهی دارد

Bu könül mülkü gərək qalmaya viranə, xərab,Şahı var sən kimi, təmir olunur şamü səhər.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نیست بی درد غم و غصه فضولی نفسیخسرو کشور عشق است سپاهی دارد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Varmı bir an ki, Füzuli unuda dərdi, qəmi,Eşq sultanı olub, ordusudur qüssə, kədər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love