سر مکش از من که از من دردسر خواهی کشیدهر دم از آه من آزار دگر خواهی کشید

چارهٔ بیداریم کن ور نه از افغان منمحنت بیداری از من بیشتر خواهی کشید

برنخواهم داشتن ای شمع چشم از قامتتگر تو میل آتشم بر چشم تر خواهی کشید

انتظاری می کشم عمریست تا دانسته‌امکآفتابی تیغ بر اهل نظر خواهی کشید

سینه را پیش از گریبان چاک خواهم زد اگردامن از دست من خونین جگر خواهی کشید

خوش دلم زین رهگذر گر لطف می‌آیی برمآه اگر روزی قدم زین رهگذر خواهی کشید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. محنت خوبان فضولی نیست در دنیا همینروز محشر هم عذابی زین بتر خواهی کشید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets