می دهد زاهد به ما هر لحظه آزار دگرگرچه ما کار دگر داریم او کار دگر

کس نمی یابم باو اظهار درد دل کنمنیست در دام بلا چون من گرفتار دگر

در جهان ای بی‌بدل این فتنه‌ها تنها ز تستآه اگر پیدا شود مثل تو خونخوار دگر

مرهم زخم دلم موقوف کردی بر اجلکردی این ویرانه را محتاج معمار دگر

این نمازم بس بود کز سجده آن ابروانسر چو بردارم بسجده سر نهم بار دگر

با که گویم حال بیداری شبها چون کنمهم مگر با آن که جز او نیست بیدار دگر

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در ره یاری که دارم به که ترک سر کنمچند گیرم چون فضولی هر زمان یار دگر

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love