ز جهان گردی ما دیدن یاریست غرضزین همه سیر درین دشت شکاریست غرض

در سر از پرورش دیده بصد خون جگرنظری بر گل رخسار نگاریست غرض

مکن ای دیده روان سوی درش سیل سرشکگر ترا از ره آن سرو غباریست غرض

نه گل و لاله و سروست مرادم زین باغگلرخی سرو قدی لاله عذاریست غرض

نیست بیهوده گر اندوخته ام گوهر اشکبهر تشریف تو ترتیب نثاریست غرض

چاک در سینه گر انداخته نیست ز دردبهر اندیشه غم راهگذاریست غرض

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. همه دم کار فضولیست چو نی ناله و زارمگر از بودن او ناله زاریست غرض

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love