مه من از تو غم بی حساب دارد دلهزار محنت و صد اضطراب دارد دل

بیاد نرگس مست تو خسته است مدامچه گویمت که چه حال خراب دارد دل

دلیل رفعتش این بس میانه عشاقکه چون تو دلبر عالی جناب دارد دل

بکفر زلف بتان داد نقد ایمان راوزین معامله قصد ثواب دارد دل

دمی ز ناخوشی غم نجات می طلبدنه از خوشیست که میل شراب دارد دل

فغان که تا شده است از بهشت وصل تو دورمرا بآه و فغان در عذاب دارد دل

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بسوز سینه فضولی نمی دهد تسکینشکایت از نم چشم پرآب دارد دل

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love